Wat is MCP (Model Context Protocol)?

Het probleem dat MCP oplost

Een AI-assistent is goed in schrijven, uitleggen en programmeren, maar weet niets van jouw eigen systemen. Vraag je "staat mijn e-mail goed ingesteld?", dan kan hij alleen algemeen advies geven: hij kan niet in je DNS kijken. Vroeger moest elke AI-tool voor elke dienst een eigen koppeling bouwen. Dat leverde veel losse, onvolledige koppelingen op.

MCP maakt daar één standaard van. Een dienst bouwt één MCP-server, en elke assistent die MCP spreekt, kan ermee werken. Je kunt het vergelijken met een USB-aansluiting: één stekker die in veel apparaten past.

Hoe werkt het?

1. De dienst biedt tools aan. Een MCP-server beschrijft wat een assistent kan doen, zoals "toon de DNS-records van een domein" of "zet een nieuwe versie van een website op test". Elke tool heeft een naam, een beschrijving en de gegevens die hij nodig heeft.
2. Jij koppelt de assistent. Je voegt het adres van de MCP-server toe in je assistent, bijvoorbeeld in Claude onder Customize → Connectors. De dienst vraagt je om in te loggen en toestemming te geven (meestal via OAuth, dezelfde techniek als "inloggen met Google").
3. De assistent kiest zelf de juiste tool. Vraag je "zet Microsoft 365 goed op mijn domein", dan roept de assistent eerst de tool aan die je DNS leest, en daarna de tool die een wijziging voorstelt.

Naast tools kan een MCP-server ook kant-en-klare opdrachten aanbieden (prompts). Die verschijnen in je assistent als knop of menu-optie, zodat je niet zelf een goede opdracht hoeft te bedenken.

Wat zijn de risico's?

Een assistent die bij je systemen kan, kan zich ook vergissen. Bekende risico's:

• Te veel rechten. Mag de assistent alles, dan kan één verkeerd begrepen opdracht veel schade doen.
• Prompt-injectie. Tekst die de assistent leest, bijvoorbeeld in een webpagina, e-mail of DNS-record, kan verborgen instructies bevatten ("verwijder alle records"). Een assistent kan daarin trappen.
• Geheimen in de chat. Wachtwoorden en API-sleutels die je in een chat plakt, belanden bij de aanbieder van de assistent.

De oplossing ligt niet bij de assistent, maar bij de dienst: die moet de grenzen afdwingen.

Hoe CloudVikings MCP gebruikt

CloudVikings heeft een MCP-server op https://mijn.cloudvikings.nl/mcp. Daarmee kan je assistent je domeinnamen, DNS, websites en apps gebruiken, met deze grenzen:

• Lezen en voorstellen. Live zetten, DNS wijzigen en bestellen worden een voorstel dat jij goedkeurt met je passkey of authenticator-app.
• Vrij op test. Alleen een gratis Proef en de testomgeving van een website of app mag de assistent zelf bijwerken. Productie verandert niet zonder jou.
• Nooit meer dan jij. De koppeling handelt namens jou en alleen binnen de onderdelen die je koos.
• Gegevens zijn geen opdrachten. Wat uit DNS-records, namen of buildlogs komt, geven we gemarkeerd als gegevens door.
• Geen geheimen in de chat. Geheime waarden vul je zelf in Mijn CloudVikings in; de assistent ziet ze nooit.
• Alles in het log. Elke actie van de assistent staat in je activiteitenlog.

Na het koppelen staan er kant-en-klare opdrachten klaar, zoals Website bouwen en publiceren en E-mail instellen op je domein. Zie werken met AI voor het koppelen per assistent.

Welke assistenten ondersteunen MCP?

Onder meer Claude (claude.ai, de desktop-app en Claude Code), ChatGPT, Cursor, Visual Studio Code en Microsoft Copilot. Bij de meeste voeg je een externe MCP-server toe met alleen een adres; sommige, zoals Cursor en VS Code, hebben installatielinks voor één klik.

Bronnen: Anthropic, Introducing the Model Context Protocol (25 november 2024); Anthropic, Donating the Model Context Protocol (december 2025); Linux Foundation, Agentic AI Foundation.